Gönlü hüzün deryası akar durmaz içine
Kurumaz hiçbir zaman gözlerindeki nemi
Bir şarkı gibidir o ağlatan nağmelerde
Islak bir mendilin makamıdır kederleri.
Belki mutluluk vardı Kaf dağının ardında
Bahtsızlığın elinde eridi ümitleri
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta