Gönlü hüzün deryası akar durmaz içine
Kurumaz hiçbir zaman gözlerindeki nemi
Bir şarkı gibidir o ağlatan nağmelerde
Islak bir mendilin makamıdır kederleri.
Belki mutluluk vardı Kaf dağının ardında
Bahtsızlığın elinde eridi ümitleri
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta