Yokluğunun nehrindeyim,
Akıntıya ters çekiyorum kürekleri.
Yoruluyorum...
En yakın kıyıya çıkıyorum.
Yokluğun uğramış buraya da,
İğde ağacı renksiz,
Bense nefessiz kalmışım.
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta