ufak bir taşın çıkardığı,
suda ki büyüyen yuvarlaklar,
sana sesleniyor..
sessiz..
seni çağırmıyorum..
nilüferlere uzanıyorum,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




grinin tonlarını yaşadığım hayatta,
herşey müsvedde…
gelsen de,gelmesen de..
Kenan Soyalp
Çok beğendim şiirlerinizi; tebrik eder başarılarınızın devamını dilerim.
terastaki havluyu anımsattı, tadı birden... sakin bir şiir... müziğini sevdim... daha iyiye...
Çok güzel bir sitem...Aslında aşk yorgunluğunun , gönül kırıklığının , aşkın da ta kendi ...
Gelme.
demek ne ağır bir pamuk yığınıdır...
bir trenin penceresinde kalmış,ellerim..
dokunamıyorum..
sizde şiir gelişecek görünüyor.
Barut ıslak,havlu ıslak...
'''bir trenin penceresinde kalmış,ellerim.. ''
''herşey müsvedde…
gelsen de,gelmesen de.. ''
Müsveddeleri derlemeye ne dersin Kenan?
Mim Kemal Ertuğrul
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta