Soluk alamıyordu zamanın kalbi durmuştu
dudakları solmuş gözlerine korku oturmuştu
saçları karmakarışık mevsim mevsim dökülmüştü
hırçın acımasız ruhlarca durmaksızın dövülmüştü
dayanamadı bunca acıyadevriliverdi boylu bunca evrene
son yolculuğuna çıkarkern kimse yoktu yanında
bir tek yalnızlık ağlıyordu o en çok sevdiğine
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını