isyanı taşıyan yüreklerimizde
tan kızılı ateşledi tutkularımızı
tapınmasız ilendik kendimize
ayın solduğu gecelerde
karanlıklardan el yordamıyla geçtik
yetersiz alaflarla yetinen
kestane doru atlarıydık
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta