İskenderun'da, bir kız tanıdım.
Benim aklım o kızda,
O kız, İskenderun'da kaldı.
Şimdi başka şehirde,
İstanbul - Bakırköy'deyim.
Ne işi?
Tımarhanedeyim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yapmayın şairim ....giden kalandır bilmezmisiniz
Bir İskenderunlu olarak size bu duyguyu veren yüreği kutluyorum.
Şair toplumun sesidir. Ve yeri sevgi dolu yüreklerdir.
Aman kazım... kendine mukayet ol can dost...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta