Senide sardıysa bir yalnızlık, bir hüzün,
Gel Beş Temmuz Parkına akşam olurken.
Sevip sevilmemekten yorulduysa yüreğin,
Çık kordana, akşam olup güneş batarken.
Senin gibi, güzeldir İskenderun,
Her yeni gün bir öncekinden.
Bursa'da eski bir cami avlusu,
Küçük şadırvanda şakırdayan su.
Orhan zamanından kalma bir duvar...
Onunla bir yaşta ihtiyar çınar
Eliyor dört yana sakin bir günü.
Bir rüyadan arta kalmanın hüznü
Devamını Oku
Küçük şadırvanda şakırdayan su.
Orhan zamanından kalma bir duvar...
Onunla bir yaşta ihtiyar çınar
Eliyor dört yana sakin bir günü.
Bir rüyadan arta kalmanın hüznü




Güneş, son ışıklarını yansıtırken denizin üzerine,
En güzel valslerini yapar, şehirlerin incisine.
Saadetli bir atmosfer doğar, gündüz akşamı getirirken.
Cennet olur İskenderun,
Akşam olup güneş batarken...
Şiirinizi bir solukta okudum. Antakya'lı bir şair olarak
duygularıma tercuman oldunuz. Tebrik ederim.
Ahmet MANSUROĞLU
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta