Senide sardıysa bir yalnızlık, bir hüzün,
Gel Beş Temmuz Parkına akşam olurken.
Sevip sevilmemekten yorulduysa yüreğin,
Çık kordana, akşam olup güneş batarken.
Senin gibi, güzeldir İskenderun,
Her yeni gün bir öncekinden.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
