Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
__Ankaralı güçlü bir kalem ve bu güçlü kaleme işkence çektiren duygular. Satırlarda buluşan yürek ve dimağ ilişkisinin peşi sıra bu ilişkiye güzel bir gösteri veren bu şiir....
Çektiğiniz işkence ve ezayı size layık görmesem de şiiri sizin ustalığınıza layık gördüm.
Yüreğinize sağlık
___SEVDAZAN___
Özlemle yanan yüreğin... Beklerken çektiği acılar... İşkenceden de beterdir.... Yüreğine sağlık İbrahim bey.... Kalemin daim olsun...
Saçlarını savuran rüzgara bırakma güçsüz benliğimi
Savrulacaksa illaki, rüzgarım ol sen savur bedenimi.
tebrikler
Yüreğine sağlık.
Harikulade olmuş.
Sevgi ve Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta