Goncaların gülümsediği bir bahçede yaşamak isterdim
Bülbül şakımalarıyla uyumak
Bir okşayışa uykumu feda etmek isterdim
Turuncu bir güneşi koyup göğsüme
Yakmak isterdim
Issız sokaklara aşk doldurmak isterdim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tek tesellisi hayalleri sermek her yana
Üzerinde yürümek, nefes almak
Dünü ve yarını olduğu yerde bırakıp
Sahibinden habersiz bir kıpırdanış göğüste
Ve en güzeli ölçmeden metreyle inçle
Çalınan bir zamanda yaşamak…
Çok sevdim bunu. Yiten yitmiştir zaten.Şimdi, zamanı nasıl çalacağız bir bilebilsem gelecekten?....Kutlarım sevgili Turgut hucam. Öok, ama çok güzeldi. Sanki birşeyler eridi içimde şiiriniz okurken.
İstenilen yaşam ne güzel yansımış satırlara,hayal kurmak umudun yarısıdır derim ben....umutlarınız ve hayalleriniz daim ve gerçek olsun efendim.Beğeniyle okudum tebrik ediyorum.Saygımla
ufacık koparılan bir günden o tatlı kaçamak
kutlarım
namık cem
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta