Yetmiyor, kifayet etmiyor, ne söylense az geliyor
Sinem hüzün içinde, melalim hicran ile aynı mecliste, dil lal olup sessizliğe çekilince
Ne kelime kalıyor, ne izan ahenk buluyor, o an nefes dahi hali meramıma eşlik etmiyor
Kalbi burukluk nüfus ediyor, gözler fersizleşerek karnlıktan bir nebze olsun umut bekliyor
Asla dayanamam, bir şekilde söylemelemeliyim
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta