Doymamışım sesine, soluğuna yar senin
Isıtırdın içimi, göğsüme yaslanırdın
Gözyaşların yağmurdu, unutulmaz busenin
Umuduna kapılıp, bilmeden ıslanırdın
Anısına yalvardım, çağladıkça gül oldun
Ateşe dönüşürdü, güneşinde hep soldun
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta