Doymamışım sesine, soluğuna yar senin
Isıtırdın içimi, göğsüme yaslanırdın
Gözyaşların yağmurdu, unutulmaz busenin
Umuduna kapılıp, bilmeden ıslanırdın
Anısına yalvardım, çağladıkça gül oldun
Ateşe dönüşürdü, güneşinde hep soldun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta