Işığı ve renkleri görür insanlar.
Yaklaşırlar, hevesli bir merakla.
Sonra ölçülü bir sessizlik iner araya;
sorular susar, cevaplar kalır arada.
Yanlışlıkla açılmış bir kapı varmış gibi,
rüzgârı bol, soğuğu ağır.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta