Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ne diye bilirimki sayın şairim siz söylemişsiniz yokluğu bir buzdağı ısıtamaz hiç bir güneş sizi tebrikler
Off! Çok güzel bir şiir bu. Çok sevdim. Yorum bile yapamıyorum. Sadece mısralarınızı ekleyeceğim büyüyü bozmamak için :) Yüreğinize sağlık, kutluyorum. Saygılar...
'Uzaklaşma demiştim bir nefesten fazla
Aramızda en fazla bir ayak boyu zaman olsun'...
'Aynalar iletmiyor yakarışımı sana
Seni atıyor gizlice yüreğim, söylemesem de
Kar üzerinde küçücük tümseklere takılıp kalıyorum
Dünyanın bütün güzellikleri sana gelsin
Hasretten başkasını alamıyorum
Üşümeye mahkûmum
Isınamıyorum
Isınamıyorum.'
Bu şiirinizi 7+7=14 hece ölçüsü ile yazmanızı isterdim doğrusu.
Hisli bir anlatım.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta