Şimdi yeni bir mısraya başlıyorum
Yanımda yün yıkayan kadınlar geçiyor
İncelmiş inançlarına çamurdan sıva yapan kıştan çıkmış yorgun erkekler görüyorum
Ve buğdayın kökünden koparılırken çıkardığı çığlık sesini duyuyorum
Ayın, gecenin karanlığına vurduğu kesik
Kavak ağaçlarını kesen insanlarla köy bekçilerinin politika ile imtihanı
Kışın ruhumda açtığı beyaz yara
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta