Alakalı alakasız bir hüzün çöküyor içime
Biliyor yani, ezberlemiş oturacağı yeri
İnsanlar vardır evinize geldiğinde misafir gibi hissetmezsiniz onu
Öyle işte, öyle bir hüzün bu
Alıştırdı kendini anlayacağın
Bir an mutlu olsam özlüyorum hüznü
Nerede diyorum
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta