Umutsuzluğun girdabında, çocukça ağlayan gözlerim, sensizliğin dibine vuran ve her gün biraz biraz aşık olan yüreğim, yalnızlık şehrimin sokaklarının sahibi olan sevgili, nasıl kalabildin; sevgisiz, kalpsiz!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta