Zamanla öğrendim avunmayı,
Bembeyaz papatya tarlasında saçıma taç yapmayı.
Mutlu olmayı öğrendim zamanla, zevk almayı,
Acılardan sonra bile gülümseyebilmenin en büyük huzur olduğunu.
Kavga etmeyi öğrendim kendimle,
Savaşmayı, mücadele etmeyi...
Sonu ne olursa olsun denemeyi öğrendim.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta