Zamanla öğrendim avunmayı,
Bembeyaz papatya tarlasında saçıma taç yapmayı.
Mutlu olmayı öğrendim zamanla, zevk almayı,
Acılardan sonra bile gülümseyebilmenin en büyük huzur olduğunu.
Kavga etmeyi öğrendim kendimle,
Savaşmayı, mücadele etmeyi...
Sonu ne olursa olsun denemeyi öğrendim.
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta