Zamanla öğrendim avunmayı,
Bembeyaz papatya tarlasında saçıma taç yapmayı.
Mutlu olmayı öğrendim zamanla, zevk almayı,
Acılardan sonra bile gülümseyebilmenin en büyük huzur olduğunu.
Kavga etmeyi öğrendim kendimle,
Savaşmayı, mücadele etmeyi...
Sonu ne olursa olsun denemeyi öğrendim.
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta