Gecenin güne döndüğü saatlerde,
Hâlâ uyanık gözlerle izliyorum ufku
Bir yanıma düşmüş hasretin sızısı
Diğer yanımda vuslatın sabırsızlığı
Bir çocuğun; sevmesi gibi denizi
Ve endişelenmesi gibi dalgaların sesinden
Oturup alaboraya yatmış bir kayıkta
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta