Yakamozların dansıdır belki de yaşam:
Suya bakarak avunan toprak
Kuytularında soluğunu gizleyen rüzgar
Sesim ulaşmadan yüreğindeki özlemlerine
Sözlerim aşar gelir
Bir sarılsam göğsünün sevdalı tenine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevgi dolu bir şiir, paylaşan yüreğe tebrikler.
selam ve sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta