Sen daha bilmezsin
Onbir- oniki yaşlarındaydık
O zaman küçüğüm...
Solcular, Ülkücü sanıyordu bizi
Ülkücülerse Devrimci...
Tikkocu filan!
İki ateş arasında biz
İki dağın ortasında
Sıkışıp kalmış gibiydik!
Kurtulmak için hafifçe
Başımızı bir yandan
Dışarı çıkarsak var ya
O saniye bitmiştik!
Öyle ki hatta
İnanamazsın!
Biz satılmış...
Biz terörist...
Biz hain olacaktık!
Öyle yapmadık biz de...
Kimsenin tarafını tutmadık;
Kimseden yana bakmadık;
Kimseye kucak açmadık!
Kimsenin kollarına atılmadık!
Kimsenin oyuncağı da olmadık!
Biz önce birbirimize bakıp
Dostça gülümsemeyi öğrendik!
Ne kin tuttuk
Ne öfke kustuk kimseye!
Ne adam sattık
Ne satıldık
Ne haindik
Ne de terörist...
Zaten istesek de
Olamazdık!
Biz işte o zamanlar
Kimselere benzemeyen
Darbe Gençliğiydik!
Evren Paşa sağolsun...
Diyeceğim, demesine ya
O da sağ olamadan gitti işte bak!
Bu dünya ne güle kaldı kuzum
Ne de bülbüle..!
Bu dünya Nergis'in Aşkı
Kral Süleyman'a bile kalmadı!
İnan ki
Ne yalanla yılana kaldı bu cihan
Ne de hain dikene!
Bu dünya bizden önce de
Ne Denizlere, Mahir'e..!
Ne Yusuf'la Hüseyin'e kaldı, gülüm..!
Ne Ulaş Yoldaşlar'a acıdı dünya
Ne de Munzur'un İbrahimi'ne!
Ve hatta
Nihat Erimler'e de kalmadı
Ölümlü dünya...
Gördünüz işte!
Evren Paşalara da..!
Yalandan bile olsa
Yüzümüze gülmese de
Bu fâni dünya işte
Sevdirecek kendini yine değil mi?
Biz de aldanacağız
Bir zaman tamah edeceğiz
Herkesler gibi
O güzelim nimetlerine!
Sonra, yaş gelip kemale erdiğinde
Uyanacağız acı hakikatle!
Bize de kalmayacak gülüm
Bu gökkubbe!
Biliyorsun değil mi?..
Bu ışıklar içinde yüzen saadet!
Biz gidince
Bizden sonra...
Size de kalmayacak
Bu devran çocuklar!
Ama hep dönecek değil mi?
Dönecek yine o bildiği gibi
Öyle pervasız..!
Yine öyle sarhoş...
Öylesine çekici...
Başıboş ve divane..!
Ey millet!
Ey güzel gençlik!
Ey güzel geleceğimizin temsilcileri!
Dinleyin şimdi!:
Yalvarıyorum, Allah Aşkı için...
Kendinizi kimsenin ayağının altında
Ezdirmeyin!
Kimsenin yanında savunmasız
Yetersiz ve cahil bırakmayın;
Ne olur!
Kim basmak istiyorsa
Onursuzca...
Çamurlu postalıyla üstünüze;
Lütfen silkinin ve
Ayağa kalkın hemen!
Dik durun daima
Tamam mı?
Üstünüzü başınızı düzeltin
Kendinizden ödün vermeyin!
Kim hor görüyorsa sizleri
Bir bahaneyle mesela;
Onlara fırsat vermeyin işte!
Okuyun, öğrenin, çalışın!
Ve herşeyden çok insanlığı
Merhametli olmayı
Öğretin çocuklarınıza!
Gençler, lütfen okuyun!
Araştırın!
Öğrendiklerinizle asla yetinmeyin!
Ve emin olunuz ki
Var'olmanın iki temel kuralı var
Bu hayatta;
İlki sevgi, merhamet
Ve paylaşmak ise şayet
Öteki de okumak, öğrenmek ve
Gayretle çalışmaktan geçer!
O zamanlar, esasında biz
Sevgili gençler...
İyi dinleyin!
Ne sağcı olabilmiştik,
Ne de sosyalist bir aydın
Olmayı başarabildik
Onlara göre..!
Biz işte
Kendimize özgüydük hep...
Güleryüzlü, sessiz ve sakindik.
Çalışkan ve iyiniyet sahibi
Anlayışlı, uyumlu ve başı dik..!
Asıl trajikomik olan ise
Biz ne onlardan tarafaydık
Ne de bunlardan yana!
Ancak yine de
Unuttukları birşey vardı
O insanların..!
Bizde herşeyden bir parça;
Herşeyden az da olsa biraz
Birşeyler vardı daima..!
Onlarda ise
Hiçbir vakit birarada
Asla bulunmayan...
Ve o zaman anlatamadığımız
Kimseye birtürlü...
Yaranmak değildi asla
Derdimiz, hiçbirine!
Biz ona-buna değil;
Biz kendimize benzerdik hep!
Kendi kalıbımıza göre giyinirdik!
Seksensekiz gençliğiydik
Bizler işte aslanım!
Boru değil!
Oniki Eylül Akşamında
Anasından emdiği süt
Ağzında kokan o saf
İlkokul çocuğuyken
Onüç Eylül Sabahıydı 1980'nin
Kız-erkek demeden birden
Birer delikanlı olan !
Anamızdan emdiğimiz o süt
Burnumuzdan gelirken...
Anlıyor musun?
Mecburiyetten!
Ve cebren...
Oysa ki biz
Ne elimize silah alıp
Onlar gibi
Yüce dağlara çıkabilmiştik
Zalime karşı koymak için bir sabah;
Ne de kahraman olmak için
Adam vurabilmiştik o zaman!
Hiçbir cephede
Hiçbir düşmanla savaşmadığı halde
Bizdik, o devrin tanıkları olan!
12 Eylül 1980 İhtilali'nde
Biz vardık işte...
Darbenin Çocukları olarak
O zaman!
İsmimiz tarihe yazılmasa bile
Altın varaklı büyük harflerle
Yoldaşım, ne çıkar!
Bizdik "O Darbelerden" işte
Başı dik çıkan!
El ele, yürek yüreğe...
Ve surat asmadan hiç kimseye!
Gönül koymadan...
Anlıyor musun canım..?
Güleryüzle, insanca
Ve asla korkmadan...
Samimiyetle ve
Büyük bir cesaretle
Sağ kurtulan kahraman!
Öpüyorum şimdi
Birer birer yanaklarınızdan!
Sevgiyle kucaklıyorum sizi!
12 Eylül 1980 Darbesi'ni
Yaşayan herkese
Ve 'Bizim Çocuklara'...
Kocaman selam!..
Kayıt Tarihi : 21.05.2026 13:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Esma Özdemir İstanbul; 21 Mayıs 2026 Perşembe Sa:13:34




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!