Beni unutan rüzgârın içindeyim,
yüzü olmayan sabahlar doğuyor içimde.
Sesi kaybolmuş bir nehrin
suskunluğunda yürüyorum,
dalgaların unuttuğu bir sahil gibi.
Ne yazsam,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta