Hep evlat yarasıdır aşklarım
Yalnızlık doğuran gebelik.
Doğum sancılı olur
Hepte tenhalık.
Elini uzattığında ulaşılacak gibidir.
Avuçlarında ki boşluk
Kazıyınca çizgilerini
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta