Onu unutmak için tedavi gören bir arkadaşım olmuştu
Fiyakalı acılar yeleği giyen, yitik bir adam sureti
Hiç hatırlanmaz belki göze değmese birileri
Ama seni seveli gülmüştü Ayşegül'ün gamzeleri
Sonra bir kente gömmüştün onu
Hatay-Antakya civarı yol alırken
Ona armağan bıraktığın yalnızlık kucağında
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta