Rüzgârın kökleri kanıyor güllerin içinde
yakıyor bir anka için bütün kuşları
granit gövdesini yadsıyan sfenks
kasıklarında düğümlenen ateşte
telefonun ucundaki ses bir ırmağın
gel diyor martılara götüreyim seni
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta