İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
mevsim kışa dönerken
eridi gözlerimdeki karlar
çağlayan gibi aktı yüreğime
ne garip
bir küçük kar tanesi takılı kaldı kuytularda
sen dur dedim
sözüm var akşamın kızıllığına
benimle düşeceksin
toprağa..
..........................................................Kısa fakat anlamı geniş ve derin şiirlerin ustası ve anasından işte güzel bir örnek daha.Çok kişi bunların değerini bilmiyor sanırm.Ben o sayfalarca allanıp pullanarak yazılmış upuzun şiirleri hormonla şişirilmiş kocaman domateslere benzetiyorum.Görünüş var, ama söyleceğinin döndürüp duruyorlar .
Ama benim arkadaşımın şiirleri güneşin altında pişmiş, topraktan tüm minerallari almış ufacık yapılı fakat şeker gibi tatlı, mis kokulu tarla domatesine benziyor.Tatlı ve kısa.
İşte bu nedenle sepetime koydum ve punanımı verdim.devam arkadaşım. Devam..
ne kadar güzel demişsiniz
'sen dur dedim
sözüm var akşamın kızıllığına
benimle düşeceksin
toprağa..'
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta