İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Çok güzel bir 'isimsiz' klasiği daha. Eser Hanım artık bu 'isimsizlerin' anası oldu.Ustası oldu. İleride anılırsa bu isimsizlerle anılacak edebiyat dünyasında.
Çünkü bu dizeler çok kısa, okuyucuyu yormuyor ancak düşündürüp kalıveriyor. Hani bir ağaçtan yalnızca bir tatlı meyve bulup yersiniz de başkaca var mı diye başınınızı kaldırıp bakarsınız ya tekrar ağaca. İşte öyle oluyor okuyucu... Ama boşuna bakmayın işte tadı burada ,tek olmasında.
İsimsiz şiirler de öyle tek ve tatlı. Bakıp kalıveriyor insan okuduktan sonra...Başarılar, sevgiler. Seçtim ve puanını hemen verdim.
kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta