hiçbir şey dokunmazmış insana
sevgilinin ansızın çekip gitmesi kadar
niye sevdiği insanı kendi çizemez insan
huylarını bir bir neden ekleyemez üstüne
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duygu yüklü bir şir olmuş, tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta