Akşam olunca bir tepeye çıkıp ışıkların yanmasını beklerdik
jeneratör çalışıp hastanenin bütün odalarını
bahçesini aydınlatınca hoplayıp zıplar
ışıkla yıkanırdık ve bunu delice alkışlardık
Sinema seyreder gibi karanlıktan ışığı seyretmek
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta