ya acılarım aklıma gelirde
kendimi tutamayıp döversem
ya ona şefkat, sevgi veremezsem
yok beyim yok
oğluma adını veremem.
17.11.1998
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ya acılarım aklıma gelirde
kendimi tutamayıp döversem
ya ona şefkat, sevgi veremezsem
yok beyim yok
oğluma adını veremem.
işte mükemmel yürekten kutlarım saygı ve sevgi bu olmalı. Bu düşünceye gıta edilir
ilk tam puan benden saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta