Hasret özlemden daha baskın geliyor.
Halbuki, Yıldızsız kainat zifri karanlık.
Hasretinde özleminde tekerruratı bir anlık, unutulmuşluğuysa yine karanlık.
Güneşin eksenindeki aydınlık, öyle bir boyaki, saydam, duru renksizliğiyle ulaşabildiğinin özüne göre rengini veren bir boya, sankim bir cila…
Karanlık olsada, aydınlık olsada unutturmayanı üzerindeki ışıltı…
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta