Hasret özlemden daha baskın geliyor.
Halbuki, Yıldızsız kainat zifri karanlık.
Hasretinde özleminde tekerruratı bir anlık, unutulmuşluğuysa yine karanlık.
Güneşin eksenindeki aydınlık, öyle bir boyaki, saydam, duru renksizliğiyle ulaşabildiğinin özüne göre rengini veren bir boya, sankim bir cila…
Karanlık olsada, aydınlık olsada unutturmayanı üzerindeki ışıltı…
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta