Işık zerrelerinin tozlarında saklı kırmızı ve beyaz arasında
Arasan sadece uçar gider bulmaya çalışana eziyet eder.
Kaybolmuş ruhların tanelerini saklar yaprakların terleyen kısımları
Aşağı süzülür bir parça ve kayganca sorar durur dünyanın anlamını.
Geçiyor yalnız insanların başının üstünden, içine giremez
Kaybolmayı göze almadan usulca etrafında dolaşır ay ve dünya gibi
Dünya ve güneş gibi
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta