Işık zerrelerinin tozlarında saklı kırmızı ve beyaz arasında
Arasan sadece uçar gider bulmaya çalışana eziyet eder.
Kaybolmuş ruhların tanelerini saklar yaprakların terleyen kısımları
Aşağı süzülür bir parça ve kayganca sorar durur dünyanın anlamını.
Geçiyor yalnız insanların başının üstünden, içine giremez
Kaybolmayı göze almadan usulca etrafında dolaşır ay ve dünya gibi
Dünya ve güneş gibi
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta