IŞIL AKSOY HAYATI
1965 ve sonrası
sonrası sonsuzluk
bu sonsuzluk
ya bir adım ötesi
ya da yüzyıllar sonrası
şu an sadece
insan olma yolunda
emekleyen bir insan
önce kendimi karalıyorum
sonra da gümüşleyip
insana insanı anlatıyorum
yazdıklarım şiir değil
çünkü şair değilim
anlık düşüncelerimden
düşünceler doğuruyorum
posta güvercinlerim
usanmadan taşısınlar diye
hafif yüklemeler yapıyorum
ve kendimi sağaltıyorum
aklımı aklımda tutmak için
varoluşumda bulduğum sürece kendimi
sonu yok bunun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!