Eskilerden bir gramofon
İnce ince çalıyor
Dokundukça iğnesi taş plağa
Deşiliyor yaralarım
Annem geliyor aklıma
Kahroluyorum
Bir tek onaydı hasretim
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Oralar çok karanlık olmalı ki; genelde ışık saçanları konuk etmek, toplamak istiyorlar bir araya .Bunu yaparkende hem bizüm hemde oaradaki aydınlık insanların ışıklarını alıp çalıyorlar karanlığa ve onu doğuranlara..
Ama anneye duyulan o hasret var ya ..Onu durdurucak hiçbir ışık icat edilmedi arkadaşım şu yalan dünyada...
Sevgilerimle
Gönülde açık pencereler. Tebrikler. Sevgiler
Penceresiz odaları ve ışıksızlığın acısını iyi bilenlerdenim .
Bu şiire ne yazacağımı şaşırdım ,durdum kaldım.
Kutlarım Deniz bey.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta