Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Oralar çok karanlık olmalı ki; genelde ışık saçanları konuk etmek, toplamak istiyorlar bir araya .Bunu yaparkende hem bizüm hemde oaradaki aydınlık insanların ışıklarını alıp çalıyorlar karanlığa ve onu doğuranlara..
Ama anneye duyulan o hasret var ya ..Onu durdurucak hiçbir ışık icat edilmedi arkadaşım şu yalan dünyada...
Sevgilerimle
Gönülde açık pencereler. Tebrikler. Sevgiler
Penceresiz odaları ve ışıksızlığın acısını iyi bilenlerdenim .
Bu şiire ne yazacağımı şaşırdım ,durdum kaldım.
Kutlarım Deniz bey.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta