Işıksız kentin içinde;
Siyah beyaz anılarla yaşamaya çalışan boş bir yüreğin; sahipsiz kimliği ile beraber, kırık dökük hayalleri bir arada.Zamanı çalan; kaderin yanında, gözyaşlı yalnızlığa hep mahkum olan hüzün, uzaklardaki sevgiyi düşünüp lanet ederdi, şansa!
Başıboş dar vakitlerin; ardındaki çaresizliği sürüklerdi, mutsuzluk!
Ölüme dönmüş yüzünü; karanlığın içine düşen aldanmış duygular...
Saklanan umudu arıyorken; ışıksız kentin sokaklarında, sahipsiz benlik, 4 duvarın arasına sıkışmış düşüncelerin sesi duyulur, her tarafta.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta