Bırak ışıklar sönsün
Karanlıkta da görür
insan insanı
Bırak ışıklar sönsün
Aydınlıkta görülmeyen
Belki şimdi...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta