Şu amansız evrende,
D.üşünüp çabaladım durdum.
Giden gençliğime yandım
Yaşayamadıklarıma beyhude,,
Kaybolan umutlarıma.
Sabahladığım ıssız gecelerime,
Döktüğüm göz yaşlarıma,
Birde akıp giden zamanıma,
H.ayıflandım sadece,
Kalleş duvarlar karabasan
K.apalı ,kapılar zifiri oldu yüreğime,
Hüzünlendiim şu amansız evrende,
Ezilmişliğe ağladım hüzünlendim.
Vazgeçtim düşünmekten,
Çıkar yol bulamadım
Karanlık dünyamın derinlikleride.
Açtın ışıklarını raatladım,
Aydınlıklara adım attım.
N.SEVDA CİNT
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta