Daha dün,
Karanlık ve ışık
Baş başa vermişler.
Hadi! Demiş, karanlık,
Şimdi sende sıra, susuyorum şimdi.
Sus! Demiş, aydınlık.
Susmuş karanlık.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




NİCE IŞIKLI GÜNLERE VE GELECEĞE..IŞIK DOLU BİR ŞİİRDİ.KUTLUYORUM.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta