Toprağın altı nasıl bir ışık var mı? Dede
Üstü çok karanlık hiç saygı yok hayallere
Yalanmış meğer herşey acı verir bedene
İsyanım insanlığa değil yaşadığım kadere
Her seferinde kuruyorum hayaller ve umutlar
Olmasını istiyorum güzel olsun yaşanmışlıklar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta