Yanlış hikayelerin, yalnız kişileriyiz .
Kabuğuna çekilmiş, umutları tükenmiş..
Siz, sadece ayıplamayı bilirken ahali
İçerimizdeki her şey; manasını yitirmiş ..
Bir nefes, bir ses ararken yerde,
Ummadığımda, buldum seni gökte.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta