Karanlığa meydan okuyan ışık süvarisi sen siz karardı dünyamız.
Karanlığın orduları ne haya koydu ne edep.
Beyaz atına binip gel bir sabah erken
Işıklar karanlığı boğarken gel tut elimizden
Kardeşlerim dediğin asırdan sesleniyorum ey ışık süvarisi
Her tarafta kan gözyaşı zulmün safında babalar öz evlada karşı
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta