Karanlığa meydan okuyan ışık süvarisi sen siz karardı dünyamız.
Karanlığın orduları ne haya koydu ne edep.
Beyaz atına binip gel bir sabah erken
Işıklar karanlığı boğarken gel tut elimizden
Kardeşlerim dediğin asırdan sesleniyorum ey ışık süvarisi
Her tarafta kan gözyaşı zulmün safında babalar öz evlada karşı
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta