Karanlığa meydan okuyan ışık süvarisi sen siz karardı dünyamız.
Karanlığın orduları ne haya koydu ne edep.
Beyaz atına binip gel bir sabah erken
Işıklar karanlığı boğarken gel tut elimizden
Kardeşlerim dediğin asırdan sesleniyorum ey ışık süvarisi
Her tarafta kan gözyaşı zulmün safında babalar öz evlada karşı
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta