Karanlığa meydan okuyan ışık süvarisi
Sensiz karardı dünyamız
Karanlığın orduları ne hayâ koydu ne edep
Bir sabah erken ışıklar karanlığı boğarken
Gel tut titreyen ellerimizden
Kardeşlerim dediğin asırdan sesleniyorum
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta