Karanlığa meydan okuyan ışık süvarisi
Sensiz karardı dünyamız
Karanlığın orduları ne hayâ koydu ne edep
Bir sabah erken ışıklar karanlığı boğarken
Gel tut titreyen ellerimizden
Kardeşlerim dediğin asırdan sesleniyorum
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta