Işık hüzmesi gibi, hüzün aktı gönlüme
Sükût ettim derinden, kilit vurdum dilime
Nice mevsimler geçti, bunca yıllık ömrümde
Bahtıma hazan düştü, ömrümün son deminde
Yüreğimde bir sızı, başlar inceden ince
Dur durak nedir bilmez, ne gündüz ne de gece
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta