Kapılmak zorsa artık esmer acıların kuzguni sevişmelerine,
Tedavülden kalkmış bezgin ve umarsız bir büyüyle,
Gölgede bohçalı kırgın ışık eskileriyken biz böyle...
Biz böyle azalacağız anladım, biz böyle;
İçindeki küskün sevi çiçeğinin toprağına sızarak her yenilgiyle,
Çökelen yılgın usareler misali... Öyle...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Betimlemelerin edebi yanın ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor. tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta