Uyku bürümez gözlerini,
hoyrat gecenin koynunda.
Buz kesmiş bedeni,
ısınmak bilmez yatağında.
Doğrulur yattığı yerden,
Zihnini ve bedenini arındırmak istercesine,
Başını alır iki kolunun arasına
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




görsel bir yapıtın yazıya dökülmüş hali,hayata iki yönden de anlam katmış,başarılarınızın devamını diliyorum.
Harikulade olmuş.
Kutlarım.
Sevgi ve Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta