Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
'...ışığı görürsem
sele döner dizeler
karanlıkta nefesim
beni terk eder...'
...işte böyle farkın zevki başkadır...saygılarımla
Her sesizliğin sonunda bile bir ses vardır..........Güzel bir tanımlama....Sözler, dizelerde dansetmiş....Sevgiyle kal.
kör bir kuyudan görünen gün ışığı kadar güzel şiir.
saygılar
meral yağcıoğlu
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta