Gözlerinde ki ışıltıyı öyle çok özlemişimki seni öyle gördükçe ayaklarına kapanıp hiç sönmemesini dilemek geldi içimden. Sırf sesini duyabilmek için telefonda bahane ettiğim konular ve konuşmamızın uzaması için yaptığım atılımlar … öyle çok özledim anlatamam. Takılıp kaldım, sığmıyorsun hiç bir yere, anlatamıyor hiçbirşey seni… yok, yok anlayamıyorum, anlatamıyorum! Bu nasıl bir sevgi? Hiç bir şey istemiyorum! Konuşma, bakma, sevme, istersen unut… ama sakın, sakın gözlerindeki parıltıyı yitirme,bırakma seni mutlu edenleri ….
10.03.2005 / 16:20 / ümit engin
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta